Konstytucja
Konstytucja wprowadziła do prawa ustrojowego w Polsce konstrukcję zespolenia. Jak ówcześnie widziano podstawy metodologiczne zespolenia i jego funkcję ustrojową. Po pierwsze, w pojęciu zespolenia dostrzegano nie postulat doktryny lecz uogólnienie istniejących rozwiązań ustrojowych . Dopuszczały one istnienie ograniczonej liczby organów nie zespolonych, co uważano za nieuniknione z praktycznego punktu widzenia a. Bezwzględne sformułowanie Konstytucji było więc błędem, jego literalna interpretacja byłaby deductio ad absurdum, trzeba je rozumieć „z temi ograniczeniami, jakie przyjęło ustawodawstwo dotychczasowe. Po drugie, pojęcie zespolenia nie było ściśle sprecyzowane i otwierało różne możliwości organizacyjne: od całkowitego podporządkowani! terytorialnych organów resortowych organowi administracji ogólnej do układu względnej równorzędności, w którym relacja organów zwierzchnich wobec organów zespolonych, a także ich zakres działania określone mogły być rozporządzeniem Rady Ministrów lub aktami resortowymi ministrów. Znalezienie rozwiązania polegało na „uchwyceniu linii pośredniej" między zachowaniem dominującej pozycji „władzy administracyjno-politycznej" (organu administracji ogólnej) a niezbędnym wyodrębnieniem organizacyjnym oraz zakresu odpowiedzialności organów fachowych (tzn. resortowych, jak pisano „z etatu innych Ministerstw").
projekty domów kraków telewizor 3d sklep program do fakturowania