Środki kierowania
Rozróżnienie powszechnie akceptowane i przytaczane w literaturze, polega na wyodrębnianiu środków kierowania (przede wszystkim poleceń służbowych) merytoryczną działalnością organu podporządkowanego i środków dysponowania obsadą kadrową organu (obsadzanie stanowisk, zwolnienia, awanse, pociąganie do odpowiedzialności i nakładanie kar). W myśl dominującego w piśmiennictwie poglądu hierarchiczne podporządkowanie jest konstrukcją prawną charakteryzującą obie postacie centralizacji, co oznacza, że prawo statuuje co najmniej pozycję organu nadrzędnego i zakres przedmiotowy zależności. Hierarchiczne podporządkowanie jest określane w doktrynie jako kierownictwo; w prowadzonych tu rozważaniach nie posługuję się terminami używanymi często i od dawna: nadzór hierarchiczny lub nadzór weryfikacyjny - aby uniknąć wspomnianej już wieloznaczności pojęć.