Władze terytorialne
„W organizacji władz terytorialnych zapanowała na kontynencie zasada zespolenia. Wzorem tu byi urząd francuskiego prefekta". Bezpośrednim impulsem tego twierdzenia S. Kasznicy byt art. 66 Konstytucji z 17 marca 1921 r. -jednej z nielicznych (do dziś) konstytucji europejskich, które sformułowały wprost zasadę dekoncentracji administracji państwowej powiązaną bezpośrednio z obowiązkiem zespolenia organów administracji w jednostkach podziału terytorialnego państwa '. Zapis ten od początku budził wątpliwości, ale może właśnie dlatego dał okazję do sformułowania wielu ważnych, podstawowych poglądów dotyczących mechanizmu działania administracji terytorialnej. Najpierw więc konstytucyjna zasada dekoncentracji została uznana za postulat teorii prawa administracyjnego, naruszający regułę lex imperet, non disputet, Zasada dekoncentracji jest koncepcją naukową, pisze E. Krzymuski, ustawodawca zamiast operować konstrukcjami teoretycznymi powinien określić istotne znamiona ustanawianej organizacji administracji, „pozostawiając profesorowi wyrokowanie o tern, czy organizacja, nacechowana owemi znamionami, opiera się, lub nie, na zasadzie dekoncentracji" ". Dekoncentracja pojmowana jako pojęcie-narzędzie'J, me została w Ankiecie zdefiniowana bezpośrednio; natomiast zwrócono uwagę, iż zespolenie w administracji terytorialnej należy do podstawowych warunków jej funkcjonowania.