Zasada zespolenia
Drugi system, określony jako „zasada zespolenia" i wysoko oceniony polega na wspólnym administrowaniu, zwłaszcza w organach wykonawczych samorządu, przedstawicieli lokalnych z fachowymi urzędnikami państwowymi, przy czym przewodnictwo sprawują szefowie odpowiednich organów państwowych. Oczywiście jest to również system dualistyczny; termin „zespolenie" jest tu użyty w znaczeniu odbiegającym od przyjętego w art. 66 Konstytucji Marcowej i w omówionym wyżej wywodzie T. Hiiarowiczasl. Materiał zawarty w Ankiecie przede wszystkim dotyczy praktyki (ocena i postulaty regulacji prawnej zdekoncentrowanej administracji zespolonej); brak w nim rozróżnień pojęciowych, zwłaszcza pojęcia dekoncentracji i jego odniesień do innych pojęć ustrojowych. Te kwestie podjęto szeroko w literaturze późniejszej. Centralizacja - produkt praktyki ustrojowej państwa absolutnego stała się w nauce prawa publicznego przedmiotem teoretycznej refleksji wówczas, gdy pojawiła się dlań ideowa, polityczna a wreszcie prawna alternatywa - decentralizacja. „Ponieważ rozważania na temat decentralizacji zaczynano dość często od stwierdzenia, że stanowi ona przeciwieństwo centralizacji, stąd i w tych rozważaniach zawarte są niejako auto-matyczme i uwagi na temat pojęcia centralizacji.